Tag Archives: bureaucracy

Into small pieces – Jadet Kamjorndet

I chose this story because Im on holidays, shorter than this there isnt, and I like Saki. MB


Into small pieces

weird_dorstenia_gigasR weird_dorstenia_gigas

จเด็จ กำจรเดช

Jadet Kamjorndet

เรารับซากเด็กชายมากจากชายแดน เราถกเถียงกันพอสมควรในตอนที่รถวิ่งผ่าน อากาศร้อน ทางดินก็คลุ้งไปด้วยฝุ่น เพื่อนบางคนคิดว่าเขาเป็นซากกิ่งไม้แห้งข้างทาง เมื่อเราลงไปอุ้มเขา จึงเห็นว่าเขามีแขน ลีบเล็กและมีขนยาวรุงรังไปทั้งตัว บางคนคิดว่าเป็นสัตว์พื้นเมืองที่เราไม่คุ้นตา บางคนบอกว่าไม่มีทางที่เราจะ พาเขาข้ามแดนไปได้ จึงมีการพนันกันขึ้น We brought the body of the boy from the border. We had quite an argument while the pickup went past. It was hot, the dirt track was full of dust, some of us thought it was a dry tree stump by the wayside. When we got out to pick him up, we saw he had small, atrophied arms and long, unkempt hairs all over. Some thought it was a local animal unfamiliar to us; others said there was no way we’d get him across the border, and so some betting took place.
เมื่อถึงด่านตรวจ เจ้าหน้าที่ไม่ยอมให้ผ่าน เด็กคนนี้ไม่มีพาสปอร์ต When we reached the checkpoint, the official wouldn’t let us through: this child didn’t have a passport.
พวกเราจึงบอกว่านั่นไม่ใช่คนหรอก เป็นแค่สัตว์ซึ่งเราจะพาไปเลี้ยง ตอนนั้นตะวันตรงหัวพอดี เราให้เขานอนที่กระบะหลัง และใช้กระสอบป่านคลุมร่างเขา So we told him it wasn’t a person, it was only an animal we were going to keep. By then the sun was right above our heads. We laid him down at the back of the pickup and used a gunny bag to cover him with.
เจ้าหน้าที่บอกว่านั่นยิ่งผิดเข้าไปใหญ่ สัตว์อาจมีเชื้อโรคประหลาดติดไปแพร่ในประเทศ The official said it’d be an even worse breach of the law. The animal might have unknown germs that might spread in the country.
เรามองตราหน่วยงานที่สะท้อนแดดตรงอกเขา แล้วพยายามพูดจาด้วยความสุภาพ พวกเราต่อรอง อย่างไรเขาก็ไม่ยอม เราเสนอเงินให้ เขาไม่พูดด้วย We looked at the badge of his unit reflecting the sun on his chest and endeav- oured to speak courteously. No matter how we pleaded, he wouldn’t accept. We suggested money. He didn’t say anything.
แดดเลยหัวไปเล็กน้อย เราตัดสินใจรวบรวมเงินทั้งหมดที่เรามียื่นให้ และบอกเจ้าหน้าที่ว่าขอนำสมุนไพร เข้าประเทศหน่อย กิ่งไม้แห้งกองนี้เป็นยารักษาโรคหลงลืม มีคนที่บ้านเราเป็นโรคนี้เยอะ The sun had shifted a little at a slant above our heads. We decided to pool all the money we had and hand it over and asked said official for permission to have medical herbs enter the country. That bunch of dry wood was a forgotten medicine to treat a disease many in our homeland suffered from.
เจ้าหน้าที่ปรึกษากับหัวหน้าและพรรคพวกที่นั่งหลบแดดอยู่ในอาคาร เราสุบบุหรี่รอจนหมดมวน เขาก็เดินกลับมา ก่อนจะรับเงินและยอมให้เราพาเด็กชาย ไม่ใช่สิ สัตว์ป่า กิ่งไม้แห้ง หรือสมุนไพรพวกนี้ ผ่านแดน หลังจากพวกเราได้ทำตามข้อเสนอของเขา The official went to consult his chief and the others who sat out of the sun in the building. We smoked as we waited and we had just finished our cigarettes when he walked back to us, took the money and allowed us to take the boy, uh, no, the wild animal, the dry branch, the herbs or whatever it was across the border after we had done as he suggested.
นั่นคือตัดแยกเขาเป็นชิ้นเล็กๆ Which was to cut him into small pieces.
= ‘Pen Chin Lek Lek’ in No sea in Melaka, PajonPhai Publishing, April 2014
Jadet Kamjorndet, born in 1975 in Surat Thani, is an artist and a song writer
as well as a writer. His first collection
of short stories, It is too hot this morning to sit sipping coffee in the sun, won him
the SEA Write Award in 2011
(see ‘This morning the sun is out
and ‘How many other rivers are there in this world?’ previously posted here).