This morning the sun is out – Jadet Kamjorndet

ooo
These ‘Writer’s notes’ introducing this year’s SEA Write Award winning collection of Thai short stories are the most unusual preface of sorts I’ve ever read – and a complete work of fiction in themselves. Unusual indeed is the concatenation of disparate elements and the subliminal echoes they raise – thwarted love, transmutation, selfishness, insecurity, internecine warfare… No plot to speak of, but jottings of potential ones as a foretaste of the wonders to come? MB

TRANSLATOR’S KITCHEN

เช้าวันนี้มีแดด
(บันทึกนักเขียน)

This morning
the sun is out
(Writer’s notes)

จเด็จ กำจรเดช

Jadet Kamjorndet

=
บางวันฝนตก บางวันแดดร้อน Some days it rains. Some days the sun is hot.
ในบางเช้าที่มีแสงแดดอ่อนๆ กาแฟคล้ายจะออกรสเป็นพิเศษ แดดเช้า กาแฟร้อนๆ สายลมอ่อนๆที่มาพร้อมห้วงคำนึงถึงใครบางคน และใครอีกหลายต่อหลายคนกับอีกหลายเรื่องราว On some mornings when there is soft sunshine, coffee tastes especially good. Morning sun, hot coffee, light breeze coming along with memories of some people and a great many other people and many stories…
ผีเสื้อบินว่อนหลากหลายพันธุ์ ทั้งสีสันก็หลายหลาก นึกอัศจรรย์ใจ เมื่อไม่กี่วันก่อนพวกมันยังเป็นตัวหนอนน่าขยะแขยงจำนวนหนึ่ง Butterflies of many species are swarming, and their colours too are many. How amazing to think that, only days ago, they were disgusting worms! Worms: actually, the proper term is ‘caterpillars’, to be used henceforth.
x x
พ่อค้าขายนาฬิกาละเมิดลิขสิทธิ์ พูดภาษาอังกฤษตะกุกตะกัก The trader of fake watches speaks English haltingly.
นั่นเป็นส่วนหนึ่งในงานของเขา หลังพ่ายในเกมต่อรอง เขาหลบไปหลังแผงขายของ มุดเข้าทางรอยแยกของกำแพง แผงของเขากว้างหนึ่งเมตรครึ่ง ลึกสองเมตร ด้านหน้าติดถนนย่านท่องเที่ยว ด้านหลังติดกำแพงซึ่งกั้นพื้นที่รกร้างเอาไว้ ที่กำแพงมีช่องแตกที่พอลอดตัวได้ เขาค้นพบมันเนื่องจากการดิ้นรนหาที่ถ่ายเบา That’s part of his work. After losing the bargaining game, he absconds behind his stall, squeezes into a crack in the wall. His stall is one and a half metres wide and two metres deep. It faces a street of this tourist district and its back leans against a wall built around an overgrown vacant space. The wall has a crevice big enough to duck into. He discovered it as he was striving to find a place where to relieve himself. x

x

The symmetry of ด้านหน้าติด and ด้านหลังติด is lost due to language constraints.

x
The use of เนื่องจาก (due to, owing to, because, as a result of) is weird in this context.

ที่รกร้างประกอบด้วยต้นมะขามหนึ่งต้น กับวัชพืชและไม้เลื้อย กลายเป็นภาพแทนของป่าดิบที่ระนองบ้านเกิด เขาตะลึงกับป่าที่ถูกขังอยู่ในกำแพง ท่ามกลางอ้อมกอดของเมือง ความสงบชั่วขณะที่หลุดพ้นจากความเร่งร้อนของการต่อรองราคา และความเอื่อยช้าในจังหวะการก้าวย่างของนักท่องเที่ยว พาเขาเข้าสู่ภวังค์ สูดกลิ่นป่าดิบร้อนที่แน่นขนัดด้วยไม้สูง ขณะที่กลิ่นดอกกาแฟอบอวล ซึ่งหมายถึงผลผลิตกำลังรอการเก็บเกี่ยว ลูกและเมียเฝ้ารอคอยปุ๋ยและยาเพื่อเร่งดอกผล มีเขาอาสาเป็นนักรบออกล่าค่าใช้จ่ายส่วนนั้นในสมรภูมิริมหาดเฉวง The overgrown patch consists of a tamarind tree, weeds and creepers. It’s a substitute picture to the evergreen forest in Ranong, his birthplace. He’s astonished by the wall-contained forest in the embrace of the town. The momentary quiet that follows the rush of bargaining and the languid pace of tourists shuffling about takes him into a reverie, inhaling the smell of a hot evergreen forest thick with tall trees, while the fragrance of coffee flowers means that the crop awaits harvesting. Wife and child are waiting for fertiliser and chemicals to speed up the flowering, and he’s a volunteer warrior out to seek that part of the expenses involved in the battlefield by Chaweng Beach*. ..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
* A beach on Samui Island.

ด้วยเข้าใจว่าเป็นที่ไร้เจ้าของ พ่อค้าหนุ่มยึดร่มเงาแห่งนี้เป็นที่พักผ่อนยามเมื่อยล้า ต้มน้ำด้วยเตาแก๊สปิกนิก ชงกาแฟซองสำเร็จรูป และเอนหลังบนเตียงผ้าใบ บ่อยครั้ง ที่มวนยาเส้นของเขามีส่วนผสมของกัญชา และพรรคพวกรู้ใจสองสามคนเป็นผู้ร่วมวง และบ่อยครั้งเช่นกันที่เขามึนเมาเดียวดาย หลับฝันถึงอ้อมกอดคุ้นเคยแห่งพงไพร ฝันถึงผึ้งหลวงรังใหญ่ที่ชะง่อนผา รอยเท้าหมูป่าริมธาร และพญากระรอกที่มีหางพวงใหญ่ As he understands that there’s no owner, the young trader has taken over this shady spot to rest when he’s tired, boil water over a Picnic gas cylinder, make instant coffee and recline on a camp bed. Often his handmade cigarette is mixed with hashish and a few likeminded friends join in, and often it is also that he’s drunk alone, dreaming of the familiar embrace of the jungle, dreaming of large nests of giant bees on an overhanging cliff, footprints of wild boars by a brook and giant squirrels with big bushy tails.
ที่ซึ่งแดดเริงแสง เผาไหม้แม้อากาศหายใจ A place where the fierce sun sears even the air you breathe.
ในห้องคนไข้ เด็กหนุ่มผละจากร่างคนป่วย หลบออกไปยืนริมหน้าต่าง ดึงโทรศัพท์ออกมาคุยพลางชำเลืองมองร่างบนเตียง เขาชี้โทรศัพท์เป็นการขออนุญาต ก่อนผลักประตูออกไปสู่ข้างนอก In the patient’s room, the young man pulls away from the patient’s body to go and stand by the window, takes out his phone to talk while looking sideways at the body on the bed. He points to the phone as if asking for permission before pushing the door open and stepping out.
สงกรานต์ปีนี้ได้ไหม ‘How about Songkhran** this year?’ ** The Thai New Year
เสียงพูดของชายหนุ่มกลืนหายลงคอ ขณะฟังคำตอบจากปลายสาย เขาหลับตา ความผิดหวังฉายวาบในสีหน้า ความเจ็บปวดเต็มอก แต่ไม่เพียงพอให้หลั่งน้ำตา The young man’s voice dies in his throat as he listens to the voice at the other end. He closes his eyes. Disappointment flashes across his face; pain fills his chest but not enough to trigger tears.
นอกหน้าต่างมีลมกระโชกแรง ลมหนาวไร้ที่มา พัดวนรอบตัว หอบลมหายใจของชายหนุ่มลอยขึ้นฟ้า ฟ้าเชื่อมต่อเป็นผืนเดียวกัน อากาศเชื่อมต่อกัน Outside the window there are strong gusts of wind. A nasty cold wind from nowhere blows around him. The young man’s panting breath floats up to the sky. The sky stretches out in one single expanse, as does the air.
ดังนั้น ลมหายใจของชายหนุ่มก็ล่องลอยไปยังอีกทวีป ที่อพาร์ทเมนท์ริมถนนเฮย์ ออสเตรเลีย หญิงสาวกำลังกรอกเสียงลงโทรศัพท์ แววตาหม่นเศร้า So the young man’s breath floats down to another continent, to a flat on Hay Street*** in Australia. A young woman is talking on the phone, sadness in her eyes. .

*** Main road in Perth, Western Australia

สงกรานต์ปีนี้ยังไม่ได้ รอก่อนนะ ไม่นาน ‘I can’t make it for Songkhran this year. You must wait. It won’t be long.’
ผีเสื้อตัวหนึ่งบินมาเกาะที่กระจกหน้าต่าง การขยับปีกของผีเสื้อตัวนี้อาจทำให้เกิดพายุพัดถล่มในที่ไหนสักแห่ง เป็นความจริงหรือเปล่าหล่อนไม่แน่ใจ แต่ภาพผีเสื้อ ทำให้หล่อนคิดถึงเมืองไทยจับใจ A butterfly lands on the windowpane. The flapping of its wings might trigger a devastating storm somewhere. Whether this is true or not, she isn’t sure, but the sight of the butterfly makes her suddenly pine for Thailand. บินมาเกาะที่: literally, ‘flies and comes and clings to’.
x x
รู้ใช่ไหม ผีเสื้อต้องเป็นหนอนก่อน ‘You know, don’t you, that a butterfly must be a caterpillar first?’
หลังเก็บโทรศัพท์ ชายหนุ่มสูดลมหายใจสองสามครั้ง ก่อนจะกลับเข้ามาในห้องคนไข้ เขานั่งข้างเตียงและถามคำถามกับคนไข้ After putting away his phone the young man takes a few deep breaths before returning to the patient’s room. He sits down by the bed and asks the patient.
คนไข้เป็นเด็กหนุ่ม ถูกผ้าพันแผลพันไว้ทั่วตัวคล้ายมัมมี่ ใบหน้าของเขาก็มีผ้าพัน เขาไม่ได้ตอบคำถาม คล้ายจะสงวนความสามารถของปากเพื่อคำตอบที่สำคัญ The patient is a boy. He’s covered with dressing all over like a mummy. There is dressing on his face as well. He doesn’t answer the question, as if reserving the strength of his mouth for important answers.
ถ้าตอนนี้เธอเป็นดักแด้ ไม่กี่วันก็จะกลายเป็นผีเสื้อ แต่เธอต้องรับรู้ความจริงว่า การศัลยกรรมทั้งตัวแบบนี้ อาจสุ่มเสี่ยงต่อชีวิต ‘If you were a pupa now, in a few days you’d be a butterfly, but you must realise that surgery all over like this can be life threatening.’
หนอนอาจไม่รู้ว่าต่อไปตัวเองต้องมีปีก ไม่ก็อาจรู้ตัวในเช้าใดเช้าหนึ่ง จากนั้นมันจึงห้อยตัวกับกิ่งไม้ เพื่อทำตัวให้เป็นดักแด้ เราอาจมีเวลาไม่มากพอจะเฝ้าดูพวกมัน แต่เราสามารถมองเห็นการเปลี่ยนแปลงของมันโดยหยาบๆ ได้ โดยเริ่มจากตามดูตัวหนอนที่ไต่กิ่งไม้แล้วห้อยหัวทำตัวคู้ ส่วนหางผูกติดกับกิ่งไม้ ถ้าเราสังเกตดีๆ จะเห็นว่าสีของมันค่อยๆเปลี่ยนไป ผิวหนังนุ่มหยุ่นค่อยๆ แข็งตัว กระบวนการนี้กินเวลาสองสามวัน A caterpillar may not know that it will later have wings, or may be aware of it some morning or other. After that it will cling to a tree branch to become a pupa. We may not have much time to watch it but we can see its transformation more or less, starting with watching it climb the branch and then hang upside down to fold its body, its tail stuck to the branch. If we look carefully, we’ll see its colour gradually change, its soft pliant skin gradually hardening. This process takes a few days. .
เราอาจเผลอสายตาไปสักชั่วโมง เพื่อจะกลับมาเห็นมันอยู่ในลักษณะเดิม จากนั้นเราอาจเผลอสายตาไปอีกสักชั่วโมง แล้วกลับมาพบว่ามันกลายเป็นดักแด้เสียแล้ว เราไม่อาจรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร ผิวหนังแข็งๆ ไม่ได้ถูกสร้างใหม่ หากเปลี่ยนสภาพจากผิวเดิมที่อ่อนกลายเป็นแข็ง แต่ไม่ว่าเราจะพลาดสายตาไปนานแค่ไหน เราต้องทันช่วงก่อนที่ผิวหนังแข็งหมดทั้งตัว We might look away for an hour or so and return to see it in its previous state. After that we might ignore it for another hour or so and return to find it’s already a pupa. We may not know how it happened. The hard skin is not newly created but has changed from soft to hard. Yet no matter how long we fail to observe, we must watch again before the skin is hard all over. =
ก่อนถึงการเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์ หนอนน่าจะยังมีความรู้สึก มันจึงบิดตัวส่ายไปมา  เราได้แต่สงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น Before the change is complete, the caterpillar must still be sentient, so it wriggles back and forth. We merely wonder what happened.
ก่อนจะรู้คำตอบ เราอาจมีคำถามใหม่ตามมาว่า เมื่อมันกลายเป็นผีเสื้อแล้ว มันจะยังมีความทรงจำช่วงตอนเป็นหนอนหรือเปล่า Before knowing the answer, we may have a follow-up question: when it’s already a butterfly, does it still remember being a caterpillar or not?
คนไข้หันหน้าออกไปทางหน้าต่าง เขา (ซึ่งต่อไปในวันหน้าเราจะเรียกว่าหล่อน) มองผ่านกระจกไปบนท้องฟ้า ไม่นานค่ำคืนจะมาถึง แต่บนฟ้าปรากฏดาวดวงหนึ่ง The patient turns his face to the window. He (whom at some future date we shall call ‘she’) looks through the pane to the sky. Before long the night will come, but in the sky one star appears.
เรามาจากดาวดวงนั้น ‘We come from that star.’
คำพูดที่เคยบอกก่อนหน้านี้ เขาเป็นมนุษย์ต่างดาว อาศัยอยู่ในร่างมนุษย์เพื่อพรางตัวเอง มนุษย์ต่างดาวไม่มีสิทธิ์เสียงอะไร นอกจากไม่เปิดเผยตัว ยังต้องปิดบังความรู้สึก – ความรักที่มีต่อมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ แต่เมื่อไม่อาจปิดบัง จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นพวกเดียวกันโดยสมบูรณ์ From the words said so far, they are extraterrestrials who take human form to disguise themselves. Extraterrestrials have no rights. Besides not revealing themselves they must hide their feelings – the love they have for beings of a different lineage –, but when they can’t they must transform themselves to be exactly like them.
สงกรานต์กำลังจะมาถึง Songkhran is coming.
เด็กหนุ่มขอให้ชายผู้เฝ้าไข้รอคอย เพื่อจะเห็นเขากลายเป็นผีเสื้อ และสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกัน พันธะที่แลกกับการมีแกลอรี่ หรือการแสดงงานเดี่ยวในต่างประเทศ The boy asks the man who nurses him to wait so that he’ll see him turn into a butterfly, and to promise to stay with him as a bond in exchange for opening a gallery or holding an exhibition abroad.
ความเจ็บปวด  ชายหนุ่มเฉลย ‘Pain,’ the boy answers.
หนอนดิ้นเพราะความเจ็บปวด ก่อนจะได้กลายเป็นผีเสื้อ หนอนจะกลายเป็นดักแด้  เปลือกแข็งอยู่หลายวัน นอนนิ่งๆ ก่อนจะถึงวันอันสดใส ซึ่งเป็นเช้าที่มันจะโบยบินได้อย่างอิสระ The caterpillar wriggles because of pain. Before turning into a butterfly the caterpillar will turn into a pupa, its shell harden for many days, lying motionless until the day of brightness comes, which is the morning it will fly freely.
ก่อนเป็นผีเสื้อต้องผ่านความเจ็บปวด Before being a butterfly one must go through pain.
บางครั้ง ดักแด้ก็ตายก่อนจะได้เป็นผีเสื้อ Sometimes the pupa dies before being a butterfly.
x x
พ่อค้านาฬิกาเพิ่งมีชัยในธุรกิจ เขาไม่รู้เลยว่านาฬิกาที่เขาขายจะถูกนำไปเป็นส่วนหนึ่งของระเบิด เขาไม่ได้สนใจว่ามันจะใช้การได้ดีหรือไม่ด้วยซ้ำ แต่เช้าวันนั้นเขาแทบร้องไห้ เมื่อรู้ข่าวว่าพื้นที่รกร้างซึ่งเขายึดครองกำลังถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นตึกแถวเพื่อการพาณิชย์ The clock trader has just achieved victory in business. He has no idea that the clock he sold will be made into a component of a bomb. He doesn’t care whether it’ll be used in a good way or not, actually. But that morning he almost cried when he learned that the over- grown space he occupies was to be turned into shop houses for commercial purposes.
คงเป็นวันนั้นที่เขารู้สึกว่า แดดร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟกับใคร It must have been that day that he felt that the sun was too hot to sit sipping coffee with anyone.
x x
สูงขึ้นไปจากพื้นโลกถึงระดับชั้นบรรยากาศ มนุษย์ต่างดาวผู้หนึ่งกำลังมองดูความเป็นไปของโลกมนุษย์ ในชุดผ้าคลุมสีแดง เขาเฝ้าระวังอันตรายที่จะเกิดขึ้น เขาเป็นมนุษย์ต่างดาวอีกคนที่ต้องปิดบังตัวเองด้วยรูปลักษณ์ของมนุษย์ ปิดบังความรู้สึกที่มีต่อเพื่อนร่วมงานสาว เราจะรู้สึกปลอดภัยที่มีเขาอยู่ด้วย และหวังว่าเขาจะช่วยเราในทุกเหตุการณ์ร้ายแรงที่จะเกิดกับโลก สายตาของเขามองเห็นทุกสมรภูมิที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ High above the surface of the world, at the level of the atmosphere, one extraterrestrial in red garb is watching the goings-on of the human world. He’s on the lookout for potential dangers. He’s yet another extrater- restrial who must conceal himself in human form, hide the feelings he has for a female co-worker. We’ll feel safe knowing he is there also and hope he’ll help us in all the catastrophes that the world will face. His eyes see all the battlefields surfacing in this world.
ทหารกู้ชาติที่กำลังดิ้นรนรักษาพื้นที่ของตัวเองท่ามกลางกระสุนปืนและกับระเบิด ช่างเขียนรูปผู้รอคอยคนรักกลับมาจากต่างประเทศ พ่อผู้กำลังตามหาลูกเมียในเศษซากพิบัติภัย ชายที่หลงอยู่ในโลกต่างมิติ หมอที่เลิกรักษาคนไข้และกำลังสับสนกับเงาของตน นักรบที่นอนหลับในฝันของตัวเองและตื่นขึ้นในฝันของคนอื่น และมนุษย์ต่างดาวที่กำลังหาทางกลับบ้าน… Liberation soldiers struggling to hold their ground amidst bullets and bombs; draftsmen waiting for their lovers to return from abroad; fathers searching for their wives and children among the rubble of disasters; men lost in a parallel world; physicians who have given up treating patients and are confused by their own shadow; fighters lying asleep in their own dreams and waking up in other people’s dreams; and extrater- restrials looking for a way back home…
เรื่องราวเหล่านี้อาจปรากฏขึ้นในดวงตาของมนุษย์ต่างดาวผู้มีผ้าคลุมสีแดง เหมือนการปรากฏของภาพในทีวี แต่สำหรับมนุษย์โลกธรรมดาคนหนึ่ง เรื่องราวเหล่านี้ล่องลอยมาตามลม มันผุดขึ้นมาจากพื้นดิน ไหลท่วมพร้อมกระแสน้ำ บางครั้งตกลงมาพร้อมสายฝน และมีบ้าง ที่บางเช้า ต่อหน้าถ้วยกาแฟ เรื่องราวในสมรภูมิต่างๆ ฉายฉานพร้อมแสงแดด These stories may appear in the eyes of the extraterrestrial clothed in red as do pictures on a TV screen, but for a human being in the ordinary world these stories are borne by the wind. They spring out of the ground, flow with the streams, sometimes fall with the rain, and there are times on some mornings, in front of a cup of coffee, when stories in the various battlefields shine along with the sun.
ขณะที่แก้วกาแฟกรุ่นกลิ่นตรงหน้า อาจเป็นเวลาที่มือสังหารบางคนตั้งศูนย์ปืนเล็งหน้าผาก มือสังหารอาจกำลังดูเหยื่อเติมน้ำตาลลงในแก้วกาแฟ หนึ่งช้อน สองช้อน พลางนึกถึงกาแฟแก้วของตัวเอง ซึ่งไม่ได้จิบดื่มมาหลายวันแล้ว คงนึกหวังเป็นผู้เติมน้ำตาลลงไปเสียเอง หนึ่งช้อน สองช้อน While the glass of coffee is fragrant before you may be the time when some killers are training their guns on your forehead. They may be watching their target adding one spoonful or two of sugar to the coffee in the glass while thinking of their own glasses of coffee they haven’t tasted in days, hoping perhaps to be the ones adding the sugar, one spoonful or two. Note the change from ‘cup’ to ‘glass’ – Thai coffee is drunk in glasses upcountry and in town slums; cups are the urban, middle-class version.
เหล่านั้นเป็นเรื่องแต่ง และอาจมีบ้างที่เป็นเรื่องจริง เหมือนที่เราไม่รู้ตัวว่ากำลังอยู่ในความฝัน กระทั่งเราตื่น ซึ่งคงมีบางครั้งที่เราอยากให้ความฝันและความจริงสลับที่กัน Those are invented stories, and there may be some that are true, as when we aren’t aware whether we are in a dream until we wake up, for which there may be times when we’d like dream and reality to swap places.
x x
เป็นไปได้สูงที่มนุษย์ต่างดาวหลงรักมนุษย์ แต่บางครั้งมนุษย์ต่างดาวก็หลงรักกันและกัน It’s highly possible that extrater- restrials are in love with humans but sometimes extraterrestrials love one another.
ที่ออสเตรเลีย หญิงสาววางโทรศัพท์สายของลูกสาว หลังปฏิเสธการพูดคุยกับพ่อของเด็ก จะอย่างไรเธอก็ต้องกลับไปหาพวกเขา แม้จะหมดรัก แต่ยังคิดหาทางออกที่ดีกว่าการหย่าไม่ได้ บางทีความรักของเธออาจเป็นเหมือนมนุษย์ต่างดาวสองคนที่แอบหลงรักกัน มันยิ่งไม่ง่าย ในเมื่อต่างก็ต้องรักษาสถานะการเป็นมนุษย์เพื่อจะอยู่บนโลกนี้ต่อ ความรักจึงถูกซ่อนเร้นและแรงปรารถนาในการกลับดวงดาวของตัวเองถูกกักขัง In Australia, the young woman puts down her daughter’s phone after refusing to talk with the child’s father. In any case she must go back to see them. Even though love has run its course she still can’t think of a better way than divorce. Maybe her love is like two extraterrestrials who secretly love each other, which is all the more difficult as each must preserve their status as humans to remain in this world. Love is thus concealed and the longing to return to their planet kept under wraps. x

x

จะหมดรัก: literally, ‘there’s no more love’.
x

x

ถูกกักขัง: literally, ‘imprisoned’, ‘incarcerated’, ‘taken into custody’ – obviously, some other expression had to be found.

x x
ประตูขาเข้าและขาออกผู้โดยสารของสนามบิน เป็นที่รวมของผู้ซึ่งก้าวเข้ามา และก้าวออกไป Entrance and exit doors for passengers at the airport are the meeting points of those who step in and those who step out
วันสงกรานต์ใกล้มาถึง หญิงสาวกำลังก้าวเข้ามา ขณะที่ชายหนุ่มก้าวออกไป ทั้งสองต่างมีคนข้างกาย พวกเขาสองคนสบตากัน แต่คล้ายมองไม่เห็นกัน ไม่มีแม้สัญญาณเล็กๆ ที่บอกว่าทั้งคู่รู้จักกัน แต่ขณะที่ทั้งสองเดินผ่านกันตรงช่องทางเดิน ร่างของพวกเขาถูกเบียดให้ใกล้กัน ทว่าต่างคนต่างมุ่งไปในวิถีของตัวเอง ขณะปลายนิ้วของทั้งสองพยายามไขว่คว้ากัน Songkhran Day is drawing near. The young woman is stepping in as the young man is stepping out. They each have someone by their side. Their eyes meet but it’s as if they don’t see each other. There isn’t the least signal showing that they know each other, but as the two pass in the throughway, their bodies are squeezed close to each other, yet each goes on his and her way while their fingertips grope for a touch.
ปลายนิ้วมีโอกาสสัมผัสแค่ชั่ววินาที ก่อนผ่านไป แต่ชั่ววินาทีนั้น – วินาทีที่กระสุนปืนวิ่งออกจากรังเพลิง ระหว่างที่แรงระเบิดเผาไหม้และทำให้เกิดแรงกดอากาศ ในช่วงเวลาเกิดภัยพิบัติ ช่วงเวลาที่ชายในชุดผ้าคลุมแดงเหาะรอบโลกครบหนึ่งรอบ – เป็นวินาทีที่มนุษย์ต่างดาวในร่างมนุษย์สองคน รับรู้ถึงการโหยหาอ้อมกอดและไออุ่นของกันและกัน The contact of the fingertips lasts a mere second, but that second – the second the bullet flies from the breech as the strength of the explosion sears and makes the air contract in the time it takes for disaster to strike and for the man in red garb to complete a revolution round the world – is the second when the extraterrestrials in the bodies of the two human beings experience a craving for each other’s embrace and warmth. ก่อนผ่านไป need not be translated, as it is stating the obvious.
x x
เช้าวันนี้มีแดด This morning the sun is out.
ซึ่งร้านกาแฟข้างสถานีรถไฟในที่แห่งหนึ่งถูกอัดเป็นฝุ่นด้วยแรงระเบิด As the coffee shop by the railway station somewhere is blown to dust by the strength of an explosion,
ซึ่งกระสุนปืนกำลังถูกส่งออกจากรังเพลิง as the bullet is being dispatched out of the breech,
ซึ่งคงเป็นวันนั้น – ที่เรารู้สึกว่าแดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ it may be that day … when we feel that the morning sun is too hot to sit sipping coffee.
 13 มีนาคม 2554 | เกาะสมุย
| สุราษฎร์ธานี

13 June 2011 – Samui Island – Surat Thani

Jadet Kamjorndet, born in 1975 in Surat Thani, is an artist and a song writer
as well as a writer. His first collection
of short stories, It is too hot this morning to sit sipping coffee in the sun,
has just won him this year’s
SEA Write Award.
.

Tagged: , , , , , , , ,

3 thoughts on “This morning the sun is out – Jadet Kamjorndet

  1. […] too hot this morning to sit sipping coffee in the sun, won him the SEA Write Award in 2011 (see ‘This morning the sun is out’ previously posted […]

  2. […] too hot this morning to sit sipping coffee in the sun, won him the SEA Write Award in 2011 (see ‘This morning the sun is out’ and ‘How many other rivers are there in this world?’ previously posted […]

  3. […] Jadet’s short stories previously posted here: ‘This morning the sun is out’, ‘How many other rivers are there in this world?’ and ‘Into small […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: