Fresh Kills – Kanthorn Aksornnam

 เฟรชคิลส์

Fresh Kills

กันต์ธร อักษรนำ

KANTHORN AKSORNNAM

TRANSLATOR’S KITCHEN
ผมอยากไปเฟรชคิลส์สักครั้งหนึ่งในชีวิต ผมหลงใหลมันทันทีที่ผมได้อ่านเรื่องราวสั้นๆของมันในนิตยสารเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก ก่อนอื่นผมเพียงอยากบอกว่าสาเหตุที่อยากไปเฟรชคิลส์นั้น ไม่ได้เป็นเพราะมันกลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วเท่านั้น แต่เป็นเพราะผมเชื่อว่าเฟรชคิลส์จะเป็นแหล่ง ‘วัตถุดิบ’ ชั้นดีเยี่ยมสำหรับอาชีพการงานของผม และเฟรชคิลส์นี่เองที่จะทำเงินให้ผมอย่างมากมายมหาศาล I intend to go to Fresh Kills presently. I’ve been eager to do so ever since I read a short article about the New York garbage dump in National Geographic. First off, I merely want to point out that the reason I want to go there isn’t just because the place has become hal- lowed ground, but because I believe Fresh Kills will be a prime source of raw material in my line of work and will earn me huge amounts of money. The first sentence actually reads: ‘I would like to go to Fresh Kills once in my life.’ I changed it to make it in tune with the ending, as well as more specific, thus more attention-grabbing. This is wrong of a translator, but editorially right.
ราว 5 ปีก่อนหน้า ผมหลงใหลงานศิลปะประเภทเครื่องประดับร่างกาย แต่เครื่องประดับที่ผมจมดิ่งหลงใหล เป็นเครื่องประดับที่ไม่ได้วางขายกันกลาดเกลื่อนทั่วๆไปตามร้านขายเครื่องประดับข้างถนน ตลาดนัด หรือตามห้างร้านหรูหราต่างๆ แต่เป็นเครื่อง ประดับพิเศษ ประเภทที่คนกลุ่มหนึ่งออกแบบกันเอง แต่ละแบบ แต่ละชิ้น มีเพียงชิ้นเดียวในโลก และที่สำคัญเครื่องประดับเหล่านั้นต้องมีเรื่องเล่า มีตำนาน มีที่มาที่ไปที่น่าสนใจ หรืออาจเข้าขั้นลึกลับ กระทั่งทำให้ราคาค่างวดของมันสูงขึ้นชนิดที่ต้องประมูลกันเลยทีเดียว About five years ago, I became passion­ate about the creation of body ornaments – not ornaments of the kind you can find for sale ten a penny in jewellery shops, display stalls, open markets or sundry luxury shops, but special ornaments designed by a select group of people. Each de­sign, each piece is unique in the world. And most important, each must have a history, a legend, an int­erest­ing origin, or even a secret, making its price so high as to justify auction bidding. In this paragraph, เครื่องประดับ is repeated five times; its translation, ‘ornament’, happens only three times: this makes for crispier reading.Note also that แต่ need not be translated by ‘but’ every time. Indeed, the proper translation of แต่ละ is ‘each’.
เครื่องประดับสุดพิเศษเหล่านั้น เป็นที่นิยมกันในหมู่นักสะสมที่ติดต่อกันผ่านทางเว็บไซต์เท่านั้น มันเป็นเหมือนโลกเฉพาะของกลุ่มคนคลั่งไคล้เรื่องเล่า หรือวีรกรรมผ่านเครื่องประดับร่างกาย ทั้งสร้อยคอ ต่างหู กำไล และเครื่องเจาะชนิดต่างๆ แน่นอนว่าเครื่องประดับโบราณอาจเป็นที่สนใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เป็นที่นิยมในหมู่พวกเรานัก เพราะสิ่งที่พวกเราสนใจล้วนเป็นเครื่องประดับร่วมสมัยที่ถูกออกแบบขึ้นในกลุ่มนักออกแบบเครื่องประดับหนุ่มสาวจำนวนหนึ่งที่หลงใหลการบอกเล่าเรื่องราวผ่านผลงานในแต่ละชิ้น These very special ornaments are sought after by collectors that keep in touch through websites only. It is a kind of private world for those who are mad about the narratives or exploits behind body orna­ments, be they neck­laces, earrings, brace­lets or piercings of every des­cription. Age-old ornaments are interesting of course, but they are not popular among us, because what we crave are strictly contemporary ornaments created by a group of young designers passionate about the details involved in the production of each piece. Note two translations of ที่นิยม: ‘are sought after’, ‘are … popular’. Needless repetitions make for stultifying prose, although wilful repetition can have a charm of its own (ask Khun Saneh).
ผมขอยกตัวอย่างเครื่องประดับเมื่อไม่นานมานี้สักชิ้น มันเป็นที่โจษจันและแย่งชิงกันครอบครองในหมู่พวกเราชนิดบ้าระห่ำ มันคือจี้สร้อยคอที่ทำมาจากหูของลิงบาบูน ตัวที่กระโดดกัดหูท่านประธานาธิบดีของประเทศมหาอำนาจประเทศหนึ่งทางตะวันตก ลิงตัวนั้นถูกปืนของบอดี้การ์ดท่านประธานาธิบดีสำเร็จโทษทันทีที่มันกระโจนเข้างับหูข้างขวาของท่านจากต้นไม้ที่มันนั่งชื่นชมทิวทัศน์กับเพื่อนๆร่วมเผ่าพันธุ์ประมาณ 10 ตัว Allow me to take the example of one particular recent item which had us all talk­ing in our group and whose possession was fiercely disputed. It was a pendant made from the ear of a baboon which had bitten the right ear of the president of a west­ern super- power. The monkey was in­stantly kill­ed by the president’s body­guards even as it still held to the presid­ential ear after jump­ing off a tree where it had been enjoying the view in the company of a dozen other fellow creatures. .

.

.

Our worthy friend the baboon

เวลานั้นท่านประธานาธิบดีกำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางเยือนพื้นที่ป่าสงวนแห่งหนึ่งแถบลุ่มแม่น้ำทางภาคตะวันตกของประเทศ ครั้งหนึ่งที่นี่เคยเป็นสมรภูมิรบครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ระหว่างชนพื้นเมืองกับกองทัพผู้รุกรานจากยุโรปที่เข้ามาตั้งรกรากในดินแดนแถบนั้นเมื่อกว่า 200 ปีก่อน และสมรภูมินี้เองที่ทำให้นายพลผู้ยิ่งยง เจ้าของฉายา ‘คนผมยาว’ ของกองทัพผู้รุกรานจบชีวิตลงอย่างทรมาทรกรรม ทั้งยังถูกนักรบของชนพื้นเมืองถลกหนังหัวไปตามธรรมเนียมปฏิบัติเก่าแก่ของผู้มีชัย At the time the president was touring a forest reserve in a valley west of the country which, a couple hundred years before, had been the theatre of the greatest battle in history between its native dwellers and invaders from Europe intent on settling there, and it was on that battle­ground that the famous general nicknamed Long Hair who led the invading army lost his life in a horrendous way and even had tribe warriors scalp him as was the immemorial custom of the victors. .

.

.

เจ้าของฉายา ‘คนผมยาว’ = ‘nicknamed Long Hair’, a reference to General Custer, in the context of the Little Bighorn battle of 1876, known as Custer’s Last Stand.

โชคดีที่ลิงตัวนั้นสิ้นใจก่อนที่หูของท่านประธานาธิบดีจะขาดลง หลังจากนั้นข่าวว่าแผลถูกลิงกัดที่หูข้างขวาของท่านประธานาธิบดีต้องถูกเย็บถึง 18 เข็ม ความต่อมาก็ว่าเพื่อนลิงที่เหลือต่างแตก ตื่นกระจัดกระจาย แม้จะอยากเข้าไปช่วยเพื่อน แต่ก็ต้องยอมจำนนต่ออำนาจของอาวุธปืน It was lucky that the monkey died before the president’s right ear was completely severed. It was later reported that eighteen stitches had been needed to get it back on. The other monkeys panicked and scattered. Though they wanted to go and help their friend, they were no match for firepower.
เรื่องนี้เป็นข่าวใหญ่โตแพร่สะพัดไปทั่วโลก โทรทัศน์และสื่อนานาชนิดพากันเจาะลึกทำข่าวกันยกใหญ่ และบังเอิญว่าขณะที่เกิดเหตุ ‘ลิงกัดหูท่านประธานาธิบดี’ นั้น เพื่อนในกลุ่มเรากำลังเดินทางท่องเที่ยวอยู่ในป่าสงวนแห่งนั้นเช่นกัน ผมขอให้นามสมมติเขาว่า สตีฟ The news spread around the world, and was grist to the mills of television and other media for quite a while, and it so happened that when the “monkey gets the ear of the president” incident took place a friend from our group was strolling through the forest reserve. Let’s call him “Steve”. ‘To have the ear of someone’ means to be listened to and believed by that person; hence the pun on the monkey ‘getting’ the ear of the president, in the spirit of the piece.
ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้นสตีฟซึ่งกำลังเดินหา “วัตถุดิบ“ อยู่ในละแวกนั้นรีบรุดไปยังที่เกิดเหตุทันที เช่นเดียวกับนักท่องเที่ยวหลายคนในบริเวณนั้น เมื่อไปถึงนักท่องเที่ยวทุกคนต่างถูกบรรดาการ์ดร่างยักษ์ของท่านประธานาธิบดีกันออกไป และรีบรุดพาร่างอันมีหูชุ่มเลือดของท่านประธานาธิบดีขึ้นเฮลิคอร์ปเตอร์กลับเข้าเมืองทันทีเพื่อต่อหูที่ใกล้จะขาดอย่างเร่งด่วน As soon as he heard the gunfire, Steve, who was looking around for “fodder” in the vicinity, dashed to the scene, as did the other tourists nearby, but once there, all were prevented by the bodyguards from getting near as the bleeding president was being hustled into a helicopter and rushed back to town to urgently fix the almost severed ear. I could have translated วัตถุดิบ by ‘raw material’; ‘fodder’, which means the same, is shorter and sounds more ‘with it’.

Note how the elements of the second half of the sentence have to be reshuffled to read fluently in English.

นี่คือเรื่องราวที่สตีฟเล่าให้พวกเราฟังผ่านเว็บบอร์ด สตีฟเล่าว่า หลังจากขบวนทัพของประธานาธิบดีจากไป เขาเห็นร่างลิงบาบูนตัวนั้นนอนจมกองเลือดเพราะถูกปืนกล็อกขนาด 9 มม.ยิงใส่ในระยะเฉียดหูท่านประธานาธิบดี ปืนกระบอกนั้นยิงอย่างแม่นยำจนทะลุหัวใจ ปอด และม้ามของลิงบาบูนเคราะห์ร้ายตัวนั้น 3 นัด This is the story Steve told us on the web board. He said that after the presidential escort had left, he saw the body of the baboon lying in a pool of blood. It had been shot dead with Glock pistols within a hair’s breadth of the president’s ear. Three 9mm bullets had pierced the unlucky creature’s heart, lungs and spleen.
เมื่อแน่ใจว่าพวกลิงบาบูนที่เหลือไม่อาจแผลงฤทธิ์เดชอันใดแล้ว พวกการ์ดที่เหลืออยู่อีก 2-3 คนของท่านประธานาธิบดีก็จากไป และแล้วลิงบาบูนฮีโร่ตัวนั้นก็กลายเป็นตำนานเล่าขานกันในหมู่ลูกหลานลิงบาบูนสืบไปนานเท่านาน (สตีฟเล่าอย่างนั้น) When they felt sure that the other baboons wouldn’t act up, the two or three remaining bodyguards also left, and the heroic baboon became legendary for untold gener­ations of baboons to come (that’s how Steve put it).
โดยไม่รอช้า เมื่อทุกคนหันเหความสนใจไปยังตัวท่านประธานาธิบดี ความคิดอันฉับไวทำให้สตีฟตัดสินใจและกระทำการอย่างฉับไวยิ่งกว่า ปานลมพัด เขาใช้มีดเดินป่าที่พกติดตัวตรงไปยังร่างของลิงแล้วบรรจงเฉือนหูข้างขวาของบาบูนตัวนั้นออกจากร่างทันที เขาเก็บมันไว้อย่างดีในกล่องพลาสติก จากนั้นก็ผละมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากนั้นกองทัพนักข่าวทุกแห่งหนต่างพากันเดินทางไปเจาะลึกทำข่าวและทำสารคดีเกี่ยวกับลิงบาบูนในป่าสงวนแห่งนั้นกันอย่างครึกโครม โลกจึงได้ชื่นชมวีรกรรมอันหาญกล้าของเจ้าบาบูนตัวนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีกในแง่มุมต่างๆ และเพื่อนลิงที่เหลือก็พลอยได้หน้าไปด้วย อย่างช่วยไม่ได้ Wasting no time, while everybody’s atten­tion was on the president, faster than a revolving fan blade Steve made up his mind and went into action. Using his bush knife he slashed his way to the body, daint­ily severed its right ear, slipped it in a plas­tic box and then sauntered off as if nothing had happened. Afterwards, an army of reporters from all over the world scrambled for news and features on baboons in this forest reserve. The world thus had the op­por­t­unity to admire the heroic deed of the ear-chomping baboon time and time again from all sorts of angles, and the surviving baboons gained much face in the process. One of the advantages of English is its richness in verbs of action, as here with ‘slashed his way’, ‘severed’, ‘slipped’, ‘sauntered off’ and ‘scrambled for’.‘Ear-chomping’ is an embellishment on my part.วีรกรรมอันหาญกล้า is tautological.
ซากศพของบาบูนตัวนั้นก็ถูกนำไปชำแหละ ผ่านกระบวนการนิติเวช เพื่อตรวจหา “อะไรบางอย่าง“ ภายในอย่างละเอียดลออที่สุดเท่าที่เครื่องไม้เครื่องมือทันสมัยของชาติมหาอำนาจจะทำได้ ว่ากันว่า เจ้าบาบูนอาจเป็น “อาวุธสังหาร“ ชนิดใหม่รุ่นล่าสุดที่ถูกส่งมากระทำการนี้โดยเฉพาะ The carcass of the slain hero was taken away to go through as painstaking a forensic analysis as the latest instruments of a superpower could devise to determine whether or not it was the latest killing machine specific­ally programmed for an assassination attempt.
สตีฟบังอาจตั้งชื่อให้ลิงบาบูนตัวนั้นเพื่อประกอบเรื่องราวสร้างมูลค่าให้กับเครื่องประดับล้ำค่าของเขาว่า บินลาเดน พวกเราส่งสารผ่านเว็บบอร์ดจากเรื่องราวของสตีฟกันอย่างเมามันยิ่งกว่าแทะเล็บ เมื่อประกอบกับข่าวใหญ่โตทางสื่อต่างๆ เรื่องของมันยิ่งทำให้ราคาค่างวดของเครื่องประดับชิ้นนั้นถีบตัวสูงขึ้นและเป็นที่ต้องการถึงขั้นต้องประมูลแข่งราคากันเพื่อครอบครอง “จี้หู“ ลิงบาบูนนาม ‘บินลาเดน’ ที่สร้างวีรกรรมกระโดดเข้ากัดหูข้างขวาของท่านประธานาธิบดีประเทศมหาอำนาจ To further embellish the story and thus push up the price of his handiwork, Steve wantonly called the baboon Bin Laden. We spread the details among ourselves through the web board faster than we could bite our nails. When linked to the big news in the various media, the story saw the asking price of the ornament go through the roof and such was the demand that there had to be an auction for the possession of the ear of Bin Laden the baboon who had heroically chewed on the ear of a super­power’s chief executive.
อันที่จริงแล้วมันก็เป็นจี้ธรรมดา ขนาดกะทัดรัด รูปสามเหลี่ยมด้านเท่า อัดกรอบด้วยเงิน ภายในบรรจุหูลิงบินลาเดน ที่ผ่านกระบวนการสตัฟฟ์ไว้อย่างดี แต่ที่มูลค่าของมันสูงมหาศาลถึง 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯนั้เป็นเพราะเรื่องราวของมันต่างหาก Actually, it was an ordinary earlobe, well proportioned and set in a triangular silver frame, with the Bin Laden ear inside properly stuffed, but that it did reach the staggering price of five million US dollars was due purely to its legend. ‘a triangular silver frame’: for the sake of brevity and simplicity I dropped the notion of the triangle being isosceles (สามเหลี่ยมด้านเท่า).
ผมลองคิดดูเล่นๆว่าถ้ามันเป็นหูของท่านประธานาธิบดีล่ะก็คงจะแพงบรรลัย และฉาวโฉ่โอฬารมากกว่านี้ It made me wonder how much more money and hoopla it would have generated had it held the president’s ear instead.
ข้อความหลายข้อความในเว็บบอร์ดของพวกเราได้แสดงทรรศนะกันไปต่างๆนานาเช่นว่า There was a great variety of opinions on our web board. For instance:
“บาบูนลาเดนตัวนี้ คงเฝ้ารอโอกาสนี้มานาน เมื่อรู้ข่าวว่าท่านฯจะมาเยือน” (มูชาร) “This Laden baboon must have been waiting for a long time before he got news of the presidential visit.” (Mushar­raf) Gen Pervez Musharraf was president of Pakistan between 1999 and 2008.
“เราไม่อาจคาดเดาได้ว่าเหตุใดบาบูน ลาเดนจึงรู้ว่าใครเป็นท่านประธานาธิบดี” (แบลร์) “We have no way of knowing how that Laden baboon knew who the president was.” (Blair) Tony Blair was prime minister in Britain from 1997 to 2007.
“เราขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อเหตุการณ์นี้ และเราขอชื่นชม พร้อมทั้งคารวะเครื่องประดับล้ำค่าชิ้นนี้ด้วยใจจริง” (คาไซ) “We are deeply sorry for what happened and full of the deepest admiration and re­spect for this invaluable ornament.” (Karzai) Hamid Karzai has been president of Afghanistan since 2004.
“บาบูนตัวนั้นมีฌานหยั่งรู้ว่า ผู้ใดคือศัตรูตัวจริงของพระเจ้า โอ ขอพระองค์จงโปรดอภัยให้กับความกล้าหาญที่ใคร่ครวญแล้วนั้นด้วยเถิด” (อาร์มาดิเนจาด) “That baboon had a divine intimation of who the real enemy of God is. O, may Allah forgive that act of carefully considered bravery!” (Ahmadinejad) Ahmadinejad has been president of Iran since 2005.
“อาจเป็นวิญญาณนักรบพื้นเมืองเข้าสิงสู่” (ร่วมฤดี) “It must have been seized by the spirit of native warriors.” (Ruam- ruedee) [I’ve no idea who Ruamruedee is. A friend of the author, perhaps. ;-)]
ฯลฯ And so on.
พวกเราสามารถเช็คต้นตอเครื่องประดับของสตีฟได้ว่าเป็นหูลิงบาบูนตัวนั้นจริงหรือไม่จากข่าวที่ระบุว่า หูข้างขวาของลิงเคราะห์ร้ายตัวนั้นหายไป และกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตเล่าขานกันมาอีกหลังจากนั้น ว่าเหตุการณ์ดังกล่าวถูกวางแผนไว้ล่วงหน้า และเป็นการจงใจโจมตีหูข้างขวาของท่านประธานาธิบดี! We were able to establish the authenticity of Steve’s ornament with the news that the right ear of the unfortun­ate monkey had gone missing, and heated debate followed on whether or not the whole thing had been premeditated as a way to discredit the president’s right ear.
กลุ่มของพวกเรามีเพื่อนๆกระจายอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก นี่เองจึงเป็นที่มาของเครื่องประดับอันมีเรื่องเล่าสุดแสนแปลกประหลาด รวมถึงเรื่องราวที่มาอันแสนเศร้ามากมายหลายชิ้น เช่น สร้อยคอที่ร้อยมาจากกระดูกชนเผ่าฮูตูและตุ๊ดซี่ ผู้จบชีวิตลงจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ครั้งยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของรวันดาเมื่อปี 2537 หรือสร้อยข้อมือที่ได้มาจากชิ้นส่วนของเชือกเส้นที่ใช้ในการแขวนคออดีตประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซนแห่งอิรัก Our group has friends in many countries worldwide and this is the source of ornaments with the latest and oddest backgrounds, including many instances of distressing narra­tives, such as necklaces made out of bones from Hutus decimated by the Tutsis in the 1994 Rwandan Gen­ocide, or bracelets derived from bits of the rope used in the hanging of Iraqi president Saddam Hussein in 2006. I’ve added the date of Saddam’s hanging not just for symmetry with the Rwandan Genocide, but also because when this story is read years after its writing, the year of the event may not be readily in the reader’s mind.
สงสัยไปเถิดครับว่าพวกเราไปเอา “วัตถุดิบ“ เหล่านั้นมาได้อย่างไร ทุกคนต่างมีวิธีการและเส้นสายของตัวเอง เราเรียกมันว่า ความลับ In case you wonder how we manage to lay our hands on such “fodder”, we each have our methods and connec- tions – and that’s what we call trade secrets.
และนั่นเอง ทันทีที่ผมได้รับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับ เฟรชคิลส์ ผมรู้ในทันทีว่า เฟรชคิลส์จะเป็นแหล่งวัตถุดิบล้ำค่าสำหรับเครื่อง ประดับที่ผมกำลังจะออกแบบในอนาคต และมันจะต้องเป็นที่กล่าวขานกันในหมู่ของพวกเราเป็นแน่แท้ And so, when I found out about it, I knew at once that Fresh Kills would be a source of invaluable material for any ornament I would design in the future, bound to make quite a stir among like-minded friends.
อันที่จริง เฟรชคิลส์ คืออดีตที่ทิ้งขยะของชาวนิวยอร์ก พื้นที่ 5,000 ไร่ของมันอยู่ในเขตสแตเทนไอส์แลนด์ของมหานครนิว ยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีขยะมากมายมหาศาลถึง 135 ล้านตันสิงสถิตอยู่ที่นั่น แต่สิ่งที่ดึงดูดผมในบรรดาเศษขยะกองมหึมามหาศาลเหล่านั้น คือเศษซากขยะทุนนิยมที่หลงเหลืออยู่ของอดีตตึกแฝดเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่พังทลายลงมาอย่างครึกโครมจากการโจมตีของกลุ่มก่อการร้ายนาม ‘อัลกออิดะห์’ เมื่อวันที่ 11 กันยายน ปี 2001 หรือ ที่เราเรียกกันสั้นๆว่า 9/11 Fresh Kills used to be a dumping ground for New York refuse. The 900-hectare landfill on Staten Island, which is part of the New York megalopolis, holds 135 million tons of garbage. But what attracted me about this huge amount of refuse was the capitalist debris from the former World Trade Center twin towers that collapsed after the Al Qaeda terrorist attack on 11 September 2001, or 9/11 as we call it. Converting พื้นที่ 5,000 ไร่ to ‘900-hectare’ in the text avoids having recourse to a footnote.
ว่ากันว่าก่อนหน้านี้ เฟรชคิลส์เป็นสถานที่อันน่ารังเกียจเดียดฉันท์ของผู้คนในละแวกนี้มาช้านาน ทว่าเมื่อเศษซากอาคารเวิลด์เทรดฯชุดแรกเดินทางมาถึง ที่แห่งนี้กลับกลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาทันที เนื่องจากว่าชาวเกาะสแตเทนเองก็สูญเสียพี่น้องเพื่อนฝูงไปไม่ต่ำกว่า 250 คนจากมหาโศกนาฏกรรมครั้งนั้น Reportedly, before that, Fresh Kills had been a source of perennial embarrassment for the im­mediate neighbour­hood, but when the first remains of the WTC towers reached it, it became hallowed ground at once, not least because Staten Island residents had lost no fewer than 250 relatives and friends in the tragedy.
มีเรื่องราวเล่าว่าเศษซากมหาศาลของตึกแฝดเวิลด์เทรดที่ถล่มลงมาหลังถูกเครื่องบิน 2 ลำพุ่งชนนั้นถูกขบวนเรือทยอยขนย้ายมาไว้ที่เฟรชคิลส์แห่งนี้เอง และจากการตรวจค้นเศษซากขยะขนาด 1.4 ล้านตันของอดีตตึกแฝดยักษ์ใหญ่หลายครั้งอย่างถี่ถ้วน เจ้าหน้าที่สามารถระบุเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายได้ราว 300 คน โดยอาศัยหลักฐานที่พบในกองขยะ ว่ากันว่า ในที่สุดจะมีการสร้างอนุสรณ์สถานขึ้น ณ บริเวณที่เรียกกันว่าฮิลส์ อันเป็นที่ที่เศษซากของอาคารเวิลด์เทรดฯถูกนำมาทิ้งไว้นั่นเอง It is reported that the enormous amount of debris resulting from the collapse of the twin towers after each was struck by an aeroplane was transported by barges to Fresh Kills and dumped in a part of the landfill which became known simply as the Hill. After thorough sifting of the 1.4 million metric tons of debris from the towers, some three hundred victims were identified through evidence found there. It is said that a memorial will be erected on the Hill. Editorial decision not to translate อันเป็นที่ที่เศษซากของอาคารเวิลด์เทรดฯถูกนำมาทิ้งไว้นั่นเอง as this has already been stated in the same paragraph.
เฟรชคิลส์ฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากที่เคยเป็นอดีตที่ทิ้งขยะธรรมดาสามัญ ขณะนี้มันกลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ มีผู้ไปเยือนเพื่อค้นหา หรือระลึกถึงบางสิ่งบางอย่างของตึกสูงระฟ้าที่กลายเป็นเศษซากไปแล้ว ณ วันนี้ ผู้คนมากมายที่หลั่งไหลมายังนิวยอร์ก อาจอยากไปเยือนและไว้อาลัยให้กับตึกแฝดเวิลด์เทรดฯและผู้เสียชีวิตที่บริเวณ“กราวด์ซีโร่”ซึ่งเป็นอดีตที่ตั้งของตึก และปัจจุบันกำลังมีการก่อสร้างตึกระฟ้าแห่งใหม่ขึ้นแทนที่ Fresh Kills was thus resurrected after being a dumping ground for ordinary garb­age. It now is hallowed ground people visit in search of relics or in memory of the destroy­ed mega-skyscrapers. Even now, large numbers of people keep streaming into New York to visit “Ground Zero”, the site of the former twin towers on which new mammoth skyscrapers are being built, to mourn those who lost their lives there.
ก่อนหน้านี้ผมเคยมีผลงานเครื่องประดับชิ้นเล็กๆที่ได้สร้างชื่อให้กับตัวเองในกลุ่มเพื่อนๆมาแล้วจำนวนหนึ่ง ชิ้นแรกคือห่วงสะดือที่ทำมาจากเศษนาฬิกาข้อมือฝังเพชรที่ผมได้มาจากศพของญาติผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งซึ่งจบชีวิตลงในโศกนาฏกรรมครั้งร้ายแรงในประวัติศาสตร์ บริเวณชายฝั่งประเทศอินโดนีเซีย ที่เราเรียกมันว่า สึนามิเมื่อปี 2547 ตอนนั้นมันมีมูลค่าสูงถึง 500,000 ดอลลาร์สหรัฐจากเรื่องราวที่มาที่ไปของมัน กว่าที่จะกลายมาเป็นเครื่อง ประดับแสนสวยอีกชิ้น และผู้ที่ได้ครอบครองมันคือมหาเศรษฐีนักล่าเครื่องประดับจากตุรกี So far, some of the little ornaments I’ve created have given me a measure of notoriety among our group of friends. The first was a navel coil I made from the remains of a jewelled wristwatch I got from the body of a wealthy relative of mine whose life ended in the 2004 tsunami, the biggest tragedy in history that struck the Indonesian coastline and beyond. At the time its value went as high as five hundred thousand US dollars because of its origins rather than its beauty, and the person who came into its possession is a millionaire from Turkey who collects body ornaments.
จากนั้นเครื่องประดับอีกชิ้นก็ตามมา มันคือต่างหูที่ทำมาจากฟันปลอมสุดแพงของอดีตนายกรัฐมนตรีประชานิยมในประเทศบ้านเกิดของผม ก่อนที่เขาจะถูกทหารโค่นล้มอำนาจลงและกลับประเทศบ้านเกิดเมืองนอนไม่ได้จนบัดนี้ ท่านอดีตนายกรัฐมนตรีประชานิยมของผมจึงต้องกลายเป็นยิปซีผจญภัยเร่ร่อนไปค่อนโลก The next was a set of earrings from the pricey denture of a former populist prime minister of my native country before soldiers removed him from power and who has since then fled the country of his birth to avoid being jailed and thus must keep roaming the world in pitifully luxurious exile. I have linked the two sentences of this paragraph in order to avoid repeating ท่านอดีตนายกรัฐมนตรีประชานิยมของผม which, though derisive, sounds a bit too heavy in English.
หลายคนในกลุ่มเพื่อนสงสัยว่าผมไปได้ฟันปลอมของท่านมาได้อย่างไร Several among our friends have been wondering how I managed to lay my hands on that denture.
เรื่องนี้ผมมีข่าวที่ตัดแปะเก็บไว้ยืนยันได้ คือเมื่อครั้งที่ท่านลงทุนเดินสายลงไปใช้ชีวิตติดดินเยี่ยงชาวบ้านธรรมดา นุ่งผ้าขาวม้าอาบน้ำกลางแจ้ง นอนกลางดิน กินกลางทรายในช่วงยุคทองของอำนาจ โอกาสงามมาถึงตอนที่ท่านกำลังแอ็คท่าอาบน้ำถ่ายวิดีโออยู่นั้นเอง ฟันปลอมชุดนี้ของท่านก็ร่วงลงมา ทว่าจะด้วยความกลัวเสียภาพลักษณ์ผู้นำหรือด้วยเหตุอันใดก็ตามแต่ ท่านจึงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ และฟันปลอมชุดนี้อันประกอบ ด้วยฟันกรามข้างซ้ายสามซี่ก็ถูกหนุ่มชาวบ้านในละแวกนั้นเก็บไป โชคดีที่ท่านมีฟันปลอมสำรองพกติดตัวไปด้วยหลายชุด I have several newspaper clippings to back my story. It happened when His Excel­lency went to the length of invest­ing a day or so of his life pre- tending to live as an ordinary villager, putting on a loincloth to shower in the open, sleep­ing rough and eating with his fingers. The golden opportu­nity came during his shower act under video cover­age. His denture fell off, but out of fear of marring his image as a leader then at the zenith of his power or for some other reason, His Excellency pretended not to notice, and the denture, composed of three left molars, was later found by a young villager from the area. Fortu- nately His Ex­cel­­lency had taken along plenty of substi­tute denture sets. ลงทุนเดินสายลงไปใช้ชีวิตติดดินเยี่ยงชาวบ้านธรรมดา literally means ‘investing in laying a line down to earth to live in the manner of ordinary villagers’, which calls for rephrasing.

Not to overcrowd the second sentence, the expression ในช่วงยุคทองของอำนาจ is translated in the next (‘then at the zenith of his power’) where it comes more naturally.

ผมรับรู้ข่าวสารนี้โดยบังเอิญจากเพื่อนนักข่าว และได้พยายามติดต่อหนุ่มชาวบ้านผู้นั้นเพื่อขอซื้อฟันปลอมในราคาสุดแพง เพื่อนำมันมาแปรรูปเป็นต่างหูแสนสวย และขายมันไปในราคาที่แพงกว่าต้นทุนถึง 20 เท่า ปัจจุบันต่างหูคู่นั้นตกทอดผ่านมือนักสะสมเครื่องประดับในกลุ่มไปหลายทอดหลายต่อ จนกระทั่งไปตกอยู่ที่เพื่อนนิรนามชาวสิงคโปร์ I learned of this by chance from a journ­alist friend of mine and hastened to contact the young villager to buy the denture off him at a handsome price in order to trans­form it into a beautiful ornament I eventu­ally sold at twenty times the initial outlay. The set of earrings has changed hands many times among collectors and is now in the pos­session of a friend in Sing- apore who shall remain unnamed. นิรนาม means ‘anonymous’; ‘who shall remain unnamed’ is preferred here to underscore the need for secrecy stated earlier (‘trade secrets’).
ผมอยากไปเยือนเฟรชคิลส์สักครั้งเพื่อสืบค้นบางสิ่งบางอย่าง บางสิ่งที่อาจกลายเป็นตำนานเล่าขาน ใครจะกล่าวหาว่าผมกำลังคิดทำธุรกิจจากซากความพินาศ ความล้มเหลว ความโศกเศร้าเสียใจของชาติทุนนิยมชาติหนึ่ง ไม่เป็นไร ผมเองก็โศกเศร้าไม่น้อยที่ต้องทำเช่นนี้ ผมเพียงอยากบันทึกเรื่องราวในรูปแบบของผม ในเครื่องประดับของผม และเรื่องเล่าของผม I want to visit Fresh Kills at least once to search for a few things – things that might become legendary. Never mind those who will claim that I’m thinking of making money out of the loss, failure and sorrow of a capitalist country. I myself feel much sorrow at having to do this. I merely want to record events my own way, through my own ornaments and my own narrative.
ใครจะรู้ว่าผมจะหยิบเศษอะไรขึ้นมาจากเฟรชคิลส์เพื่อมาประกอบกันเป็นเครื่องประดับชิ้นใหม่ เพื่อนหลายคนคงอยากรู้ถึงที่มาที่ไปของเครื่องประดับชิ้นนี้แน่นอน แต่ผมมั่นใจว่าจะต้องมีใครสักคนที่อยากครอบครองมัน Who knows what debris I’ll pick up at Fresh Kills to turn it into an ornament? Many friends will be eager to know the ins and outs of that piece and I’m dead certain someone will want to own it.
ผมคิดว่าผมอาจกำลังแปรเปลี่ยนความโศกเศร้าระทมทุกข์ให้เป็นความงดงามขึ้นได้บ้างเท่านั้นเอง ผมคิดไปอีกว่า ผมกำลังแปรเปลี่ยนขยะไร้ค่าให้กลายเป็นความงามที่มีค่าขึ้นอีกครั้ง ก็เท่านั้น I think that in so doing I’ll be merely changing sorrow and loss into a thing of beauty. I also think that I’ll be turning worth­less garbage into value-adding beauty – that’s all.
อาจคล้ายๆกันกับที่นักนิเวศวิทยาชาวอเมริกันชื่อสตีเวน แฮนเดลทำอยู่ เพราะแฮนเดลเองก็ต้องการให้เฟรชคิลส์อันไร้ค่าและแสนเศร้ากลายเป็นพื้นที่ป่า ทีมงานของแฮนเดลปลูกต้นไม้และไม้พุ่มไปแล้ว 7 ชนิดรวม 700 ต้น จากวันที่ผมอ่านเจอเรื่องราวของมัน ที่สุดแล้วเมื่อเกิดความหลากหลายทางชีวภาพอันเกิดจากปัจจัยช่วยต่างๆโดยเฉพาะนก เฟรชคิลส์จะกลายร่างเป็นป่าแคระตามแนวชายฝั่งอีกครั้ง แม้จะต้องใช้เวลายาวนานก็ตาม It may not be much different from what American ecolo­gist Steven Handel is doing because he too wants worthless and thor­ough­ly depressing Fresh Kills to turn into wood­land. Some time ago, his team planted seven hundred trees and shrubs of seven species. Eventually, with biodiversity foster­ed by various factors, especially birds, Fresh Kills will turn into a forest shield along the coast, though this will take time. .

.

.

Steven Handel

ว่ากันว่าวิสัยทัศน์ของแฮนเดลอาจเปลี่ยนเศษซากจากโศก นาฏกรรมของนิวยอร์กให้กลายมาเป็นมรดกที่มีชีวิตซึ่งคงอยู่อย่างถาวร และเฟรชคิลส์จะแปรสภาพเป็น “เกาะสีเขียวกลางทะเลเมือง“ ดังที่แฮนเดลกล่าวไว้ Handel’s vision reportedly will turn the remains of the New York tragedy into a permanent living legacy and Fresh Kills will be transformed into “a green island in an urban sea”, as he himself put it.
ครับ ผมกำลังจะเดินทางไปทีนั่นในเร็ววันนี้ เพื่อควานหาเศษซากขยะโลกแห่งการค้าที่ผมจะนำมันมาออกแบบทำเป็นเครื่องประดับ อาจเป็นต่างหูสักคู่ที่ทำมาจากเศษซากรถของฟอร์ด ของจีเอ็ม หรือของเด็มเลอร์ไครส์เลอร์ ซึ่งบังเอิญจอดอยู่ที่นั่นในวันนั้น และผมจะตั้งชื่อเครื่องประดับชุดนั้นว่า “ซากบิ๊กทรี” Yes, I’m getting ready to travel to Fresh Kills by and by to search among the refuse of the world of trade for some item I will design into an orna- ment, maybe a couple of ear­rings made out of some fragment of a Ford, GM or Daimler-Chrysler car that hap- pened to be parked there that day, and I’ll call the set “The Big Three Remains”.
หรือบางทีอาจเป็นจี้สร้อยคอที่ทำมาจาก อดีตไม้กางเขนเงินที่บังเอิญถูกทับถมบี้แบนอยู่ใต้กองขยะเหล่านั้น ผมอาจสร้างเรื่องราวสร้างมูลค่าให้มันได้อีกครั้ง และมันจะกลายเป็นสิ่งสูงค่าที่น่าจดจำอีกครั้งหนึ่ง Or perhaps it’ll be a pendant made out of a former silver cross that might have got crushed out of shape under tons of trash. I’ll create its narrative and restore its value and it’ll be a high-priced item of note once again.
ผมเชื่อเช่นนั้น! That’s what I believe.
ตีพิมพ์ครั้งแรกนิตยสารช่อการะเกด
ฉบับที่ 42, 2550
First published in Chor Karrakeit 42, 2007.
Kanthorn Aksornnam
is the pen name
of Sivadee Aksornnam,
a poet, short story
and features writer
in her early thirties.
.image001

Tagged: , , , , , , , , , ,

8 thoughts on “Fresh Kills – Kanthorn Aksornnam

  1. doney 17 June 2011 at 6:47 pm Reply

    ผมชอบสุดๆ เลยครับ

  2. illusionary 18 June 2011 at 7:43 am Reply

    quite interesting ka, เนื้อหาน่าสนใจดีค่ะ

  3. Sassy 19 June 2011 at 9:12 am Reply

    So beautiful and informative!

  4. JoJo 21 June 2011 at 10:30 am Reply

    Although I cannot read the Thai version, I find this translation work pretty interesting. And I like the story too!!!

  5. readerland 23 June 2011 at 4:46 pm Reply

    ชอบมากๆเลย … ขออนุญาต share …
    http://www.readerland.in.th/ebook/page.php?ebookid=52

  6. Chirapa Niwatapant 27 June 2011 at 2:44 pm Reply

    ดีใจจัง ได้ฝึกภาษาอังกฤษ ขอบคุณมากค่ะ และขออนุญาต copy แปะไว้ที่ document เพื่ออ่านเปรียบเทียบ 2 ภาษา จะได้พัฒนาภาษาอังกฤษมากขึ้นค่ะ

  7. รัก เอ เอส ที วี ทีวีของประชาชน 3 July 2011 at 11:21 am Reply

    ดีครับ คอลัมน์ เห็นด้วยทุกประการ นักเขียนที่ดีควรเป็นอย่างนี้ ดีกว่าพวกนักเขียนตึกเนชั่นเยอะ

  8. sup prakobkit 24 December 2011 at 6:09 am Reply

    ชอบมากครับ ขอได้รับคำขอบคุณเป็นอย่างสูง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: